Pasożyty jelitowe psów- zagrożenie zdrowia pupila i jego właścicieli
Czy wiesz, że:
? Większość pasożytów jelitowych psów jest groźna także dla ludzi
? Nie wszystkie leki przeciwpasożytnicze eliminują skutecznie pasożyty
? Odchody psów, a szczególnie skażona nimi gleba, są źródłem stadiów inwazyjnych pasożytów dla ludzi i zwierząt
? Nicienie i tasiemce wpływają negatywnie na zdrowie i układ pokarmowy psów
? Pierwotniaki jelitowe występują powszechnie nawet u prawidłowo odrobaczanych zwierząt
? Diagnostyka zarażeń pierwotniakami jelitowymi wymaga specjalistycznego podejścia
? Oznaczenie zarażeń gatunkami nicieni i tasiemców ułatwia skuteczne odrobaczanie.
Diagnostyka zarażeń pasożytami jelitowymi:
Najprostszą i najtańszą metodą jest wykrywanie mikroskopowe jaj nicieni i tasiemców w kale zwierząt.
Najskuteczniejszą metodą wykrywania pierwotniaków jelitowych są testy immunofluorescencyjne.
Aby potwierdzić zarażenie groźnymi dla ludzi szczepami pierwotniaków należy wykonać oznaczenia DNA.
Jeśli twój pies:
? Spędza dużo czasu w miejscach uczęszczanych przez inne psy
? Korzysta z ogrodzonego terenu o miękkiej nawierzchni, ułatwiającej przeżycie stadiom inwazyjnym pasożytów
? Nie ukończył 1 roku życia
? Ma skłonność do zjadania śmieci i odchodów na spacerach
? Chętnie kopie i poluje na gryzonie
? Ma epizody biegunkowe
? Nie czuje się lepiej po standardowym odrobaczaniu
To są czynniki ryzyka zarażenia pasożytami jelitowymi. Zastanów się nad wykonaniem specjalistycznych testów diagnostycznych na pasożyty jelitowe- nicienie/ tasiemce oraz pierwotniaki jelitowe (Giardia/ Lamblia intestinalis, Cryptosporidium)
Do częstych pasożytów jelitowych psów w Polsce należą:
? Nicienie (tęgoryjce) Uncinaria stenocephala. Te nicienie są świetnie dostosowane do warunków klimatycznych w Polsce, nie straszna im najostrzejsza zima. Jaja i larwy masowo występują w glebie. Odżywiają się śluzówką jelita, powodują biegunki z krwią i rozwój anemii. Larwy Uncinaria mogą wnikać przez skórę do organizmu człowieka, powodując reakcje alergiczne. Tęgoryjce są dość odporne na niektóre leki przeciwpasozytnicze, co utrudnia ich skuteczne zwalczanie.
? Glista psia Toxocara canis. Te nicienie mają bardzo skuteczne mechanizmy przetrwania, nawet u prawidłowo odrobaczanych zwierząt.Najbardziej narażone na glistę są młode zwierzęta, które zarażają się od matki jeszcze w życiu płodowym lub wraz z mlekiem. Jaja glisty psiej są ekstremalnie odporne na zimno i wysychanie, mogą miesiącami przetrwać w glebie. Gleba jest żródłem zarażenia dla ludzi i psów. U dzieci często występuje toksokaroza, wywoływana przez migrujące larwy glisty, możliwa do wykrycia tylko w specjalistycznym badaniu krwi (oznaczenie specyficznych przeciwciał).
? Pierwotniaki Giardia/ Lamblia intestinalis. To najczęstsze pasożyty jelitowe psów pozostających pod prawidłową opieką weterynaryjną. Nawet 50% młodych psów wydala tysiące cyst pierwotniaków w kale. Pomimo że wiele zarażonych psów nie wykazuje obajwów zarażenia (biegunek), to niekiedy u psów stwierdza się szczepy pierwotniaków zagrażające zdrowiu ludzi. Cysty pierwotniaków są dość odporne na warunki zewnętrzne i mogą długo zachować inwazyjność w wilgotnej glebie. Wymaga ukierunkowanego leczenia.
? Pierwotniaki Cryptosporidium. Często współtowarzyszą zarażeniom Giardia/ Lamblia, o czym wie niewielu lekarzy weterynarii, i wtedy przyczyniają się do występowania długotrwałych, nawracających biegunek, zwłaszcza u młodych zwierzat. Wymagają specjalistycznej diagnostyki i specjalistycznego leczenia.
Nie zwlekaj!
Badanie kału w specjalistycznym laboratorium chorób pasożytniczych pozwoli na określenie zagrożenia dla zdrowia twojego pupila i twojej rodziny i jego skuteczną eliminację.
Z jednej próbki kału można wykonać oznaczenia zarażeń nicieniami, tasiemcami i pierwotniakami jelitowymi i oznaczenia DNA.
Nie musisz mieć skierowania ? wykonaj badania, jeśli zaobserwujesz jakikolwiek niepokojący objaw lub rozpoznasz czynniki ryzyka.
Określenie gatunków pasożytów ułatwi ich skuteczne zwalczanie i wyeliminuje ryzyko wystąpienia choroby u członków rodziny.
Zapraszamy do nowo otwartego laboratorium diagnostyki chorób pasożytniczych i odzwierzęcych: więcej informacji (lista i cennik dostępnych badań, formularz zlecenia badań, dane kontaktowe) na: www.amerlab.pl
Uwaga! Zapraszamy hodowców do bezpłatnego udziału w projekcie naukowym:
?Ocena częstości występowania równoczesnego zarażenia pierwotniakami Babesia canis i nicieniami Dirofilaria repens u suk przeznaczonych do rozrodu, w trakcie ciąży oraz laktacji?
Informacja opracowana przez dr hab. Annę Bajer, na podstawie badań naukowych prowadzonych w Zakładzie Parazytologii, na Wydziale Biologii UW:
1. Bajer A. i Bednarska M. 2007. Zarażenia Cryptosporidium spp. i Giardia spp. u psów zaprzęgowych. Medycyna Weterynaryjna 63: 147-150.
2. Welc-Falęciak R., Rodo A., Siński E., Bajer A. 2009. Babesia canis and other tick-borne infections in dogs in Central Poland. Veterinary Parasitology 166, 191-198.
3. Bajer A., Bednarska M., Rodo A. 2011. Risk factors and control of intestinal parasite infections in sled dogs in Poland. Veterinary Parasitology 175: 343-50.
4. Bajer A., Rodo A., Bednarska M., Mierzejewska E., Welc-Faleciak R. 2013. Babesia canis and tick-borne encephalitis virus (TBEV) co-infection in sled dog. Annals of Agricultural and Environmental Medicine, 20, 426-430.
5. Bajer A., Mierzejewska E.J., Rodo A., Bednarska M., Kowalec M., Welc-Faleciak R.. 2014. The risk of vector-borne infections in sled dogs associated with existing and new endemic areas in Poland. Part 1: A population study on sled dogs during the racing season. Veterinary Parasitology 202: 276-286.
6. Bajer A., Mierzejewska E.J., Rodo A., Welc-Faleciak R. 2014. The risk of vector-borne infections in sled dogs is associated with new and existing endemic areas. Part 2. Occurrence and control of babesiosis in a sled dog kennel during a 13-year-long period. Veterinary Parasitology 202: 234-240.
7. Mierzejewska E.J., Welc-Faleciak R., Bednarska M., Rodo A., Bajer A. 2014. The first evidence for the vertical transmission of Babesia canis in a litter of Central Asian Shepherd dogs. Annals of Agricultural and Envionmental Medicine 21(3): 500-503.
8. Mierzejewska E.J., Welc-Falęciak R., Karbowiak G., Kowalec M., Behnke J.M., Bajer A. 2015. Dominance of Dermacentor reticulatus over Ixodes ricinus (Ixodidae) on livestock, companion animals and wild ruminants in Poland. Experimental and Applied Acarology, 66 (1): 83-101.
2016-01-02 00:00:00 Anna Wodzińska, Sekretarz Generalny PZSPZ
